
Gdy stoisz nad mostem rozmyślasz nad tym co było.
Gdy kroczysz dzielnie ścieżką nienawiści spinasz się na szczyt,
Lecz gdy patrzysz na głaz zdajesz sobie sprawę że wszystko co miałeś odeszło.
Próbując odnaleźć ścieżkę modlimy się o znak, który jak większość naszych chorych urojeń nie pojawia się czyniąc z nas głupców.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz