wtorek, 30 sierpnia 2011

Znaczenie


Masz dość tych ludzi otaczających ciebie, masz dość tych twarzy otaczających ciebie, masz dość sam siebie, spójrz i walcz o to co trwa, Być może odnajdziesz siebie spośród tylu zranionych dusz. Myślami, myślą zdmuchnij swoje nadzieję bo i tak umieramy, po kolei spadamy na dno przeżarci żalem, rozpaczą a nawet miłością. Żegnaj, żegnaj okrutny losie, czas by odejść w nieznane, czas wybaczyć i czas zapomnieć ile dla mnie znaczysz.








Strumienie smutku


Jestem już zmęczona tym oszukiwaniem się, miałam nadzieję że ktoś mnie kocha, a teraz już nie widzę sensu, szansa za szansą a co się stanie z bólem który narasta we mnie z każdą chwilą, Myśli samobójcze pałętają się w mojej głowie, płacze nad losem niczym jak szalona, opętana krzyczę wyje ku wolności ręce splatam. Patrze przez okno i tylko widzę gwiazdy patrzące na żal strumieni.


Dziś, czas


To dziś zrozumiałam ile dla mnie znaczy stracić Cię, to dziś wiem że miłości nie ma. Każdy nowy dzień przyniesie tak smutny płacz, lecz wiem teraz co to znaczy tracić ten cudowny czas.







niedziela, 28 sierpnia 2011

Tyle pytań i tyle barier


Nie pamiętam czy kochałam, nie wiem czy ufałam. Teraz tylko wspomnień garść, myśli przerażają mnie, kiedy to było kiedy to się stało. Teraz mam ciebie teraz mam tylko siebie, każde myśli odchodzą nie wiadomo gdzie, każda chwila przemija jak miłość która straciła sens. Życie to tylko droga kręta i niebezpieczna. Bliscy to tylko bariera do piękna świata, pragniemy ją przeskoczyć gdy ktoś łapie nas krzycząc, błagając ostatni raz.







Tylko śmierć a gdzie wolność


Śmierć i śmierć czemu ciągle śmierć, dość tych łez pozwólcie nam żyć. Rzuć kamień krzycz, złap za wino złap za grzechy. Pragnij to co kochasz, walcz o życie. Wyrwij serce bez dusznym. Tak łatwo stracić wszystko kiedy się boisz, kiedy walczysz odchodzisz w gniew.




Walcząc o prowokacje


Stój. Walcz o to co kochasz, myśl że coś masz, twierdz że masz racje. Ten świat tego wymaga, kochasz bliskich a może to tylko prowokacja nowe słowa wypowiadasz patrząc na glebę. Pora powiedzieć nie, rzucić to co było.