Z każdym nowym dniem spadam w nasz piękny sen. Myśląc o Tobie zatracam się... Słysząc twój głos pragnę żyć... Lecz gdy Ciebie nie ma, życie przestaje mieć sens... Zaczekam na Ciebie choć bym miała wylać tysiące łez, to będę czekać na Ciebie tam...
Gdzie się podziała ta bliskość między nami, nie to tylko czystość spokój niegdyś tak ukochany a dziś zapomniany. Szarość przytłacza każdego z nas a strach napaja mózgi nie winnych ofiar. Słysząc płacz nadchodzący z wnętrza ziemi już zapomnianych a kiedyś tak kochanych przez ojczyznę, dla której własne życie oddali, płaczą gdzieś tam w przestworzach jak odrzucone dzieci pełne nienawiści do Boga, stojąc nad przepaścią ukojenia.
Patrząc w niebo czuję się szczęśliwa, być może kiedyś wszystko się ułoży tak jak powinno być. A może nadejdzie taki dzień kiedy będą się liczyły każde nasze łzy. Spoglądając w dal myślę o Tobie, i o nadchodzących pytaniach.