Rozmywając wspomnienia, myślisz nad tym co było bądź może się stać. Zatracasz czas tak co dnia a życie leci jak wiatr bez ustanku nigdy nie zatrzymując się na chwilkę. Snujesz i snujesz a czas przemija gromadzą się ludzie których kochałeś a dziś już nie pamiętasz kim oni są. Może to byłeś ty albo jesteś jednym z nich. Odchodzisz pozostawiając ich samotności, ranisz i ranisz. Zachwalając swoją boskość... Oni odchodzą w dal czując tylko żal, pogardę że stałeś się jednym z tych co poczuli władzę. Myśli skupiają, krzyki odchodzą a strach pozostaje w głębi duszy...