wtorek, 18 września 2012

Nieśmiały strach


Gdzie się podziały moje marzenia! Gdzie odeszła moja nadzieja. Dziś jestem sama w obcym świecie, budzę się rano i nic nie rozumiem. Słysze szepty, słyszę płacze a na końcu korytarza przerażający krzyk. Podpieram ścianę by złapać oddech lecz nagle upadam i widzę cień. Człowieka? Gaśnie nagle światło, gasną też i łzy spadające...

To tylko strach, to tylko te podłe sny nie pozwalające zapomnieć że kiedyś byłeś ty.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz