środa, 30 maja 2012

Stojąca pustka

Po co mi przyjaciele, skoro ich nie ma gdy płacze, po co mi miłość która umiera. Otoczona przez wrogów siedzę, starając się mieć nadzieję. Chce być sama...
 Niekochana ta co kiedyś, a nie stać i cierpieć... 
To wszystko straciło sens, nie to wszystko tego sensu nie miało. 
Żałuję że próbowałam, żałuję że przetrwałam...


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz