Nie możesz odejść, nie możesz po prostu żyć. Krzyczysz, szarpiesz za drzwi. Wszyscy mówią że jesteś chory, nie możesz w to uwierzyć chcesz uciec. Zamykasz oczy by móc jakoś żyć, pragniesz być wolnym a zamykasz się gdy tylko słyszysz ich. Zakładają ci na ręce kajdany mówiąc to dla twojego dobra. Wypuście mnie! Pozwólcie odejść! Krzyk zanika ścinają ci głowę, widownia piszczy. Kamienie sypiąc ci na głowę. Polityka, władza, władza! A gdzie my ludzie, odrzuceni na własne życzenie, czekamy na pozwolenie. Pozwolenie by umrzeć, pozwolenie by oddychać, leć puszysty kwiecie rozsiej zwątpienie, choć raz chwyć mnie za rękę i powiedz wolność. Daj odczuć że system to nic, daj oparcie. Coś zrób zanim odejdę bez słowa....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz