środa, 12 października 2011

Kochamy i za późno płaczemy




Za późno by płakać, za późno by przepraszać. Teraz gdy tak siedzę boje się że cie stracę, nie potrafię już myśleć. Gdzie ty tam i ja, już nic się nie liczy nasze życie jest oddzielne ty jesteś tam a ja tu. Nie ma naszych dróg nie ma naszych śladów a było tak pięknie pośród tylu chwil straconych bez sennym świecie jak te świece z wosku spłoną zostawiając tylko marny szron.
Kochać ciebie będę nie ważne ile i jak, liczy się tylko to co czujesz każdego dnia.
Za późno by uciekać, za późno by wierzyć w cuda, kolejny raz niszczysz mnie mówiąc w emocjach.
Tylko na to spójrz jak ja za tobą biegnę, jeszcze kiedyś znajdziemy każdy smak.









Brak komentarzy:

Prześlij komentarz