niedziela, 10 lipca 2011

Dziwna samotność myśli


Przeklinam ten dzień kiedy poznałam ten ból, staram się zapomnieć ile słyszałam słów...
Zbyt pięknie, zbyt czysto, tak być nie może. Odejść, przepaść a może to tylko zły sen i znowu będę sama tak jak pierwszego dnia kiedy to w twe oczy spojrzała, niczym jak głodna żmija kusiła a teraz tylko ból i żal który zostanie do końca...






Brak komentarzy:

Prześlij komentarz