poniedziałek, 4 kwietnia 2011

Pragnienia



Coraz bardziej mam ochote iść przez ulice z zamkniętymi oczami.

Jedna żyletka...

Jedna żyła...

Jedno cięcie...

Jedna chwila...

Popatrz jak wszystko znika, jesteś tam a ja tu i wciąż jest coś nie tak.

Płyną łzy być może moje bo chciała bym słyszeć twój radosny śmiech, czuć twój zapach.

Kołysząc się zapominam o tym co mnie dręczy bym mogła normalnie żyć .




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz